عمويش حضرت « ابوطالب » ادارهء زندگى او را به دوش گرفت . در سن 25 سالگى با حضرت « خديجه » ازدواج كرد . از كودكى با ادب ، راستگو و درستكار بود و به همين جهت به او « محمد امين » مىگفتند . چهل سال در ميان مردم با صداقت و امانت و بزرگوارى زندگى كرد ، در اين مدت هرگز دروغ و خيانت از او ديده نشد و ستمى بر كسى روا نداشت . هر سال مدتى به كوه « حراء » مىرفت و با تأمل در آثار قدرت خداوند او را پرستش مىنمود ، تا اين كه در سن 40 سالگى در روز 27 ماه رجب به پيامبرى برگزيده و مبعوث شد . پس از مبعوث شدن به پيامبرى ، مدت 13 سال در مكه به سر برد و در اين مدت پنهان و آشكار مردم را به خداپرستى و اسلام دعوت نمود . مشركين در اين مدت دست به آزار و شكنجهء مسلمانان و رسول خدا زدند ، به طورى كه حضرت مجبور شد به شهر « يثرب » كه بعداً « مدينةالنبى » نام گرفت هجرت و مسافرت كند و در آنجا بناى حكومت جهانى اسلامى را پىريزى نمايد ؛ مدت 10 سال حضرت در آن شهر زندگى كرد و به تبليغ و ارشاد مردم مشغول بود ؛ حوادث گوناگون تلخ و شيرين و جنگها و پيروزيهايى در اين ده سال اتفاق افتاد ، پس از گذشت 63 سال از عمر شريفشان در 28 ماه صفر سال 11 هجرى اين جهان را بدرود گفته ، به ديار ابدى شتافتند . هرچند موفقيت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با كمك پروردگار بود ولى يكى از مهم‌ترين عوامل آن جاذبهء اخلاقى ايشان بود . آن چنان صفات پسنديدهء انسانى و مكارم اخلاقى در او جمع شده بود كه دشمنان سرسخت را